دليلى وجود ندارد . جز اين كه برخى گفته‌اند در تفهيم مرادات قرآن به بيان تنها پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله يا به بيان آن حضرت و بيان اهل‌بيت گرامش بايد رجوع كرد . ولى اين سخن قابل قبول نيست ، زيرا حجيت بيان پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان اهل‌بيت عليهم السلام را تازه از قرآن بايد استخراج كرد و بنابر اين چگونه متصور است كه حجيت دلالت قرآن به بيان ايشان متوقف باشد بلكه در اثبات اصل رسالت و امامت بايد به دامن قرآن كه سند نبوت است چنگ زد . و البته آنچه گفته شد منافات ندارد با اين كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و ائمه اهل‌بيت عليهم السلام عهده‌دار بيان جزئيات قوانين و تفاصيل احكام شريعت - كه از ظواهر قرآن مجيد به دست نمىآيد - بوده‌اند . و همچنين سمت معلمى معارف كتاب را داشته‌اند چنان كه از آيات ذيل در مىآيد : « وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ » « 1 » و فرو فرستاديم به تو ذكر - قرآن - را براى اين كه آنچه را به مردم نازل شده برايشان بيان و روشن كنى . « وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا » « 2 » آنچه را پيغمبر براى شما آورد يعنى امر كرد بگيريد و بپذيريد و آنچه از آن نهى كرد خوددارى كنيد . « وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ » « 3 » ما هيچ پيغمبرى را نفرستاديم مگر براى اين كه به اذن خدا اطاعتش كنند .

--> ( 1 ) . نحل ، آيه 44 ( 2 ) . حشر ، آيه 7 ( 3 ) . نساء ، آيه 64